Het fatale India

Beste lieve allemaal,

een tijdje konden wij even niks posten, maar nu eindelijk weer wel. De reden waarom is absoluut geen leuke, maar zullen wij straks op terugkomen (al zullen een aantal al wel weten waarom dit het geval was).

De tweede dag in Delhi verliep voorspoedig, beetje naar monumenten gegaan en rondgelopen in Delhi. Onze Braziliaanse vriend (Sam)werd tussendoor ziek dus zijn wij eerder met hem terug gegaan naar de hostel om hem veilig en wel zijn bed in te krijgen. Delhi heeft mooie kanten, maar ook veel mindere. En inderdaad wij worden als blanke mensen erg nagestaard en uitgelachen. 's avonds hebben wij nog ergens wat gegeten en toen zijn wij de volgende ochtend, vroeg in de morgen, vertrokken met de trein naar Agra. Na aankomst een taxi naar een hotel genomen en deze zelfde man heeft ons in Agra bijzondere punten laten zien. Waaronder de Taj Mahal. Van buiten is het echt een enorm mooi gebouw, maar van binnen viel het eigenlijk wat tegen. Maar, ja wij zijn er wel geweest, kunnen wij zeggen, ditmaal met foto's om het te bewijzen. O, ja foto's volgen nog, zijn nog niet in de mogelijkheid geweest om deze vanaf de camera in de computer toe te voegen! Maar wees gerust komt goed.

Na alles gezien te hebben teruggegaan naar het hotel om even bij te komen, voordat wij gezamenlijk met Sam ergens zouden gaan eten. Tijdens het rusten werd Madeleine misselijk en begon zij over te geven en kreeg de diarree. Even later Sten ook, al bleef het bij hem in eerste instantie alleen bij overgeven. Dit ging van kwaad tot erger en hield bij ons beide niet op. Het water wat wij tussendoor namen kwam er met dezelfde rotgang weer uit. Op een gegeven moment kwam er bij Madeleine alleen nog maar bloed uit. Toen hebben de mensen van het hotel en Sam alles in werking gesteld om ons bij een dokter te krijgen. Dit is uiteindelijk gelukt (zal jullie hier de details van besparen, wij weten de helft ook niet meer, maar zo snel als het in NL gaat, gaat het niet in India) Aangekomen bij de dokter, schrok hij erg. Wij waren er erg aan toen. Zijn dan ook gelijk opgenomen in het ziekenhuis. Kregen een infuus en vocht werd direct toegediend. En aangezien wij ons ook behoorlijk veel zorgen om de ander maakte, was dat voor ons eigen lichaam ook niet echt fijn! Dit was allemaal donderdagavond en nu is het inmiddels alweer maandag en wij zijn nog steeds in het ziekenhuis. Gaat gelukkig een stuk beter met ons en mogen morgen weer verder gaan reizen. Gaan waarschijnlijk India een stuk verkorten (hebben grote moeite om nu het eten en zaken nog te vertrouwen) en eerder naar Nepal.

Dus daarom zijn wij even een tijdje van de radar verdwenen. Onze telefoonnummers doen het nog wel, maar aangezien ons beltegoed op is, kunnen wij niet bellen of gebeld worden. Wellicht wel met skype, maar dat weten wij ook niet zeker. Als er iets is mail ons dan, want daar kunnen wij wel aankomen in het ziekenhuis! Nou dit was voor nu wel weer even genoeg en rest ons te zeggen tot het volgende verhaal! O, ja en het enige voordeel van dit is geweest dan het ons nog meer naar elkaar heeft toegebracht!

liefs Sten en Madeleine

Eerste indrukken Delhi

Lieve allemaal,

hierbij een bericht uit het verre Delhi. Gistermiddag vanuit Amsterdam vertrokken naar Delhi, India. Dit via London. Beide vluchten zijn goed gegaan. Al blijft voor Madeleine het opstijgen en het dalen niet fijn en had zij daar even problemen mee. Maar eenmaal in de lucht ging het allemaal goed. Na wat uurtjes gewacht te hebben op London (lees verveeld, want wij wilden natuurlijk niet teveel geld uitgeven daar) in het vliegtuig naar Delhi nog genoten van een warme maaltijd om ongeveer half 11 in de avond. Daarna heeft Sten moeilijk kunnen slapen de gehele vlucht, maar Madeleine is na het eten als een blok in slaap gevallen en pas toen het licht werd weer wakker geworden. Al was het toen ook nog maar 4 uur in de ochtend. Toen gelijk maar even ontbeten in het vliegtuig. Na een tijdje aangekomen in Delhi. Daar was het toen al 12 uur (hadden namelijk een vertraging opgelopen door technische problemen) en toen wij eenmaal door de visum controle en de bagage op hadden gehaald stond onze chauffeur al op ons te wachten en heeft ons naar de hostel gebracht.

De hostel zelf stelt niet veel voor, heel low key en heel klein en toch ook wel een beetje smerig. De autorit naar de hostel was een reis op zich. Het autorijden hier is gewoon gaan en je ziet wel waar je uitkomt, of je ergens tussenkomt en anders druk je gewoon op je toeter, want dan lukt het alsnog. Dus een hele hoop getoeter om ons heen. Ook al veel armoede te zien, wat voor ons toch onbegrijpelijk blijft, want aan de andere kant zien wij ook veel rijkdom!! Het verschil is gewoon zo ontzettend groot, dat is ook niet in woorden te omschrijven.

Na even bij te zijn gekomen in onze kleine kamer, besloten even Delhi toch maar in te gaan. Ook al waren wij een beetje brak. Oke Sten meer dan Madeleine, maar vooruit toch gegaan. Ondertussen een Braziliaanse jongeman tegengekomen, waarmee wij uiteindelijk de gehele dag hebben doorgebracht. Op straat is het echt heel smerig, als wij niet uitkijken waar wij lopen staan wij zo in de poep, urine of straatvuil. Om over de geur dan nog maar niet te beginnen. Het oversteken was ook een opdracht op zich, want zoals wij al eerder zeiden de mensen rijden gewoon door en je moet je er tussen wurmen, maar dit is meerdere keren gelukt. Uiteindelijk klein rondje Delhi gedaan. Met de metro geweest (waar je helemaal nagekeken wordt en de camera door de scanner moest!) en wat winkels bekeken en uiteindelijk een supermarkt gevonden en een restaurantje waar wij wat hebben gegeten (pittige spaghetti). Alles kostte voor ons samen rond de 7 euro. Echt helemaal niks dus. Verder nog vele opdringerige mensen tegengekomen. Vooral de kleintjes willen geld van je en gaan (als je niet uitkijkt) zelfs je zaken in om te kijken of er iets inzit. En blijven dan kilometers achter je aan lopen. Dat is echt ontzettend wennen, want veel vrijheid heb je niet. Om de zoveel meter vraagt er iemand wel wat, wil iemand wat van je of proberen ze je iets te verkopen. Zo meteen eerst maar eens gaan slapen en dan morgen eens verder kijken. Wij zijn van plan om nog 1 dag hier te blijven en dan op 13 januari verder te gaan India in met de trein. Maar daar houden wij jullie van op de hoogte! Tot die tijd, wij passen goed op elkaar, ondersteunen elkaar en gaan ervoor zorgen dat wij allebei een beetje aan alles hier gaan wennen, want dat is nog zeker niet het geval!

Heel veel liefs Sten en Madeleine

Welkom op de blog van Sten en Madeleine!

Hallo allemaal,

Ten eerste wensen wij iedereen een gelukkig en gezond 2011. Ons jaar gaat er geheel anders uitzien dan normaal enover een paar dagen zal onze wereldreis van start gaan!

Zoals de meesten, van jullie, weten gaan wij 10 januari beginnen aan onze wereldreis. Dit avontuur zalbijna een jaar gaan duren en zal in India beginnen. Rond 8 januari 2012 zullen wij weer terugkeren naar Nederland.Samen kwamen wij erachter dat wij nog meer van de wereld wilden gaan zien en een uitdaging aan wilden gaan, nu dit nog kon. Het besluit om deze reis te gaan maken, is echter niet van de ene op de andere dag tot stand gekomen en heeft ook heel wat voeten in de aarde gehad, maar wij kijken er erg naar uit. Nog een paar dagen en dan is het zover!

Om iedereenop de hoogte tehouden van alle avonturen en ervaringen tijdens deze reis, houden wij deze weblog bij. Hierkunnen jullieonze spannende avonturen lezenen foto's bekijken.Via de kaart weten jullie altijd precies waarwijons bevinden en waarwijgeweest zijn! Meer informatie overons en de reis diewij gaan maken vind je in het profiel.

Wij wensen jullie veel leesplezier en hopen nog wat van jullie te horen!

Groetjes,

Sten en Madeleine